Założenia projektu
Założeniem projektu jest dotkniecie tematu depresji w 3 aspektach:
1. merytorycznym - konferencja skierowana do psychologów, terapeutów, nauczycieli i wychowawców,
2. praktycznym - terapia poprzez obcowanie z przyrodą (cykl rajdów pieszych szlakami Parku Krajobrazowego, gdzie poprzez obcowanie z przyrodą młodzież będzie miała możliwość zaznania ukojenia i relaksu psychicznego - planowane jest przeprowadzenie 6 rajdów, gdzie w każdym uczestniczyć będzie około 50 osób) oraz terapia poprzez warsztaty kulinarne (możliwość wspólnego gotowania, poznawania sztuki kulinarnej przekazywanej przez cenionych w branży kucharzy dostarczy uczestnikom wielu pozytywnych wrażeń, warsztaty kulinarne będą również okazją do poznania zasad zdrowego żywienia i właściwej diet, która stanowi klucz do zdrowia psychicznego ), jak również sportowym (Aktywność fizyczna jest skutecznym sposobem zapobiegania depresji teza ta została potwierdzona przez prof. Nanette Mutrie z Instytutu Sportu Wychowania Fizycznego i Nauk o Zdrowiu Uniwersytetu w Edynburgu, gdyż podczas ćwiczeń/ruchu mózg uwalnia endorfiny, a także dopaminę i serotoninę – kluczowe neuroprzekaźniki, które biorą udział w regulacji nastroju. Ruch nie tylko przeciwdziała depresji, ale też pomaga ją leczyć. Poprzez aktywność fizyczną podnoszona jest samoocena, opanowywane są nowe zadanie, jak również jest możliwość poznania nowych ludzi. Temu właśnie mają służyć rajdy piesze, gdzie poprzez aktywność fizyczną uprawianą w grupie stworzona zostanie przestrzeń do otwarcia się na kontakty z grupą. Rajdy piesze to forma ćwiczeń fizycznych łącząca w sobie dawkę wysiłku i zabawy. Poza tym to połączenie ogólnorozwojowego treningu z muzyką i dużą dozą dobrego humoru co następnie wyzwala endorfiny odpowiedzialne za poprawę nastroju).
Rajd szlakami pieszymi Parku Krajobrazowego będzie dla interesariuszy projektu chwilą wytchnienia, zażycia racjonalnego odpoczynku od zgiełku życia codziennego.
3. promocyjnym - promocja i popularyzacja w mediach społecznościowych wiedzy o depresji. i metodach jej rozpoznawania i reagowania, jak również leczenia.
Uzasadnienie potrzeby realizacji projektu
Przedmiotowy projekt odpowiada na stale rosnące zjawisko depresji wśród dzieci i młodzieży. W 2023 roku Komenda Główna Policji odnotowała 1994 próby samobójcze w grupie wiekowej 7–18 lat. W przedziale 7–12 było to 78 prób, a w przedziale 13–18 miało miejsce 1916 prób. Trendy dotyczące tego zjawiska, a także jego dynamikę należy śledzić w szerszych przedziałach czasowych. W poprzednim raporcie dotyczącym zachowań samobójczych wśród młodzieży za lata 2012–2021 dostrzec można było pierwszy poważny wzrost prób samobójczych wśród młodzieży w 2021 roku. W porównaniu do 2020 roku odnotowano wtedy wzrost na poziomie 86%. Kolejny skokowy wzrost zaobserwowaliśmy, porównując dane udostępnione przez KGP z lat 2021 i 2022, wtedy wynosił on 41%. Dane te uzasadniają potrzebę realizacji projektu, który jest zorientowany na pracę z osobą w kryzysie psychicznym, z jego rodziną oraz siecią społeczną. W przeciwieństwie do tradycyjnych modeli, w których opieka jest organizowana i adresowana głównie na poziomie indywidualnej jednostki, w projekcie chcemy zmobilizować i zaangażować osoby najbliższe chorych, które aktywnie uczestniczą w procesie jego zdrowienia. Świadomość potrzeb dzieci i młodzieży z depresją wśród rodziców, całych rodzin, nauczycieli i specjalistów pracujących z dziećmi, jest ciągle zbyt niska. Trudności tych dzieci we wszystkich obszarach ich funkcjonowania (rodzina, szkoła, rówieśnicy) i częsta bezradność dorosłych wobec ich potrzeb pokazują, że istnieje pilna i ciągła potrzeba wsparcia zarówno rodzin jak i środowiska terapeutyczno - edukacyjnego, w zakresie psychoedukacji. Jest bardzo duża potrzeba specjalistycznych form terapii zarówno dla rodziców jaki i dla specjalistów- terapeutów, nauczycieli, jak i pedagogów i psychologów. Na spotkaniach z najmłodszymi i ich opiekunami/rodzicami chcemy przedstawić zestaw kluczowych kompetencji i wiedzy, które powinny być przekazane najmłodszym w XXI wieku i zostały zaprezentowane w międzynarodowym bestsellerze Donaty Elschenbroich. Autorka podkreśla, że fundamenty przyszłości dzieci są kładzione już na etapie przedszkolnym, i sugeruje, jakich wzorców edukacyjnych na świecie warto użyć w Polsce. Są to doświadczenia uniwersalne, które budują poczucie przynależności i akceptacji siebie, a także uczą życia społecznego.
Szczęście dziecka dotyka małych przeżyć i czasem napisanie swojego imienia patykiem na mokrym piasku może sprawić, że mały człowiek poczuje dumę z tego, kim jest.
A oto niektóre z punktów listy, których powinno doświadczyć każde dziecko:
1. Doświadczyć tego, że człowiek unosi się na wodzie.
2. Umieć się huśtać: wiedzieć, co jego ciało robi z huśtawką, co huśtawka robi z jego ciałem.
3. Odbyć co najmniej jedną wojnę na poduszki.
4. Ulepić bałwana. Zbudować zamek z piasku i tamę na strumieniu. Zrobić z rodzicami pochodnię, wiatrak.
5. Podróżować. Doświadczyć różnicy między komfortem a prymitywnymi warunkami. Doświadczyć, czym jest tęsknota za domem.
6. Nocować u innej rodziny. Mieć kontakt z innymi modelami rodzin, innymi zasadami. Znać jakiś zwyczaj obowiązujący tylko we własnej rodzinie.
7. Doświadczyć bycia pod czyjąś opieką w niegroźnej chorobie.
8. Umieć się wyciszyć.
9. Pójść do muzeum.
10. Wybrać rzecz, którą zatrzyma i przekaże własnym dzieciom.
11. Znać numery telefonów alarmowych.
12. Umieć dotrzymać tajemnicy.
13. Pamiętać o dotrzymaniu przyrzeczenia.
14. Samemu coś zreperować.
15. Wytłumaczyć coś dorosłemu.
16. Wspólnie z dorosłym dojść do tego, że na jakieś pytanie nie ma odpowiedzi
17. Zobaczyć, jak wygląda własne imię napisane na piasku? Na śniegu, na leśnej ściółce, na zaparowanej szybie?
18. Odczuć radość i podekscytowanie na widok niezapisanej, niezamalowanej kartki papieru.
19. Znać jakąś książkę od deski do deski.
20. Umieć opowiadać sny.
21. Przekroić pestkę, zobaczyć jej wnętrze.
22. Studiować żyłki na liściu i na własnej ręce.
23. Wiedzieć, jak pachną owoce. Mieć ulubione zapachy.
24. Poczuć, że jakiś rytm porywa jego nogi do tańca, a jakiejś głośności nie może już wytrzymać.
25. Schylać się, kiedy komuś coś upadnie.
26. Dawać się innym wypowiedzieć. Wiedzieć, co to znaczy. Umieć poczekać na swoją kolej.
27. Wiedzieć, że nie wszystkie życzenia od razu się spełniają.
28. Znać kilka kształtów liści.
29. Znać kolor swoich oczu, namalować autoportret.
30. Odczuć dumę z bycia dzieckiem. Tylko dzieckiem.
Każdy uczestnik zobligowany zostanie do złożenia oświadczenia o braku przeciwwskazań zdrowotnych do wzięcia udziału w projekcie, z uwagi na fakt iż w projekcie przewidziane są działania z zakresu aktywności fizycznej.