projekt Nr 294

Skrócony opis

Zasady bezpieczeństwa drogowego wpajane są dzieciom przez rodziców, szkołę, media. Przedstawiane są przepisy drogowe, filmy instruktażowe a dzieci otrzymują odblaskowe gadżety. Jednak żeby pobudzić ich wyobraźnię potrzeba czegoś więcej niż teoria. Ono musi zobaczyć, poczuć, dotknąć, zidentyfikować się z problemem. Dajmy im więc przestrzeń do doświadczania bezpieczeństwa, a wtedy odniesiemy sukces.

Założenia projektu

To jest projekt z zakresu bezpieczeństwa drogowego, ale inny niż wszystkie.  Stworzony z pasji, doświadczenia i troski.
Przedmiotem projektu będą zajęcia, dzięki którym dzieci poznają źródła zasad bezpieczeństwa, głównie drogowego. Ale zajęcia te nie będą wykładem, prezentacją ani filmem instruktażowym czy makietą ze znakami.
Będą ciekawsze. Będą nauką, doświadczaniem i zabawą. Ciekawość jest dla dzieci siłą napędową do odkrywania otaczającego ich świata i zadawania pytań. Organizacja warsztatów dla dzieci na temat zjawisk w ruchu drogowym to doskonały sposób na edukację najmłodszych w zakresie bezpiecznego poruszania się po drogach.
Wprowadzenie do szkolnych przedmiotów doświadczeń związanych z codziennością, w tym również tą groźną, niebezpieczną jaką są zdarzenia w ruchu drogowym, zarówno oswajają groźnie brzmiącą fizykę jak i pozwalają zrozumieć skąd tyle uwagi dorosłych jest poświęcane BRD.

Zajęcia z fizyki w kontekście bezpieczeństwa drogowego dla dzieci mogą być zarówno edukacyjne, jak i zabawne, a nauka poprzez zabawę i doświadczanie jest najlepiej przyswajalna i wykorzystywana w życiu. Jeżeli uczestnicy zobaczą i poczują skąd biorą się różne zasady na drodze, dlaczego je wprowadzono, co może się stać a co nie powinno, to zdecydowanie chętniej będą stosować zalecenia i przepisy niż tylko jak usłyszą polecenia i nakazy.

Warsztaty powinny być interaktywne i angażujące, aby dzieci mogły aktywnie uczestniczyć i korzystać z zajęć. Dzięki połączeniu doświadczeń z praktycznymi zasadami bezpieczeństwa drogowego, dzieci będą mogły lepiej zrozumieć te ważne zagadnienia. Pomogą one zrozumieć, jak te zasady znajdują zastosowanie w realnym świecie i jak wpływają na bezpieczeństwo na drodze. Przez zabawę i eksperymentowanie dzieci będą bardziej skłonne zapamiętać te ważne zasady.
Zajęcia z fizyki, które obrazują źródła zasad bezpieczeństwa drogowego, mogą w absorbujący sposób wytłumaczyć dzieciom co się dzieje w ruchu drogowym i jakie ma to konsekwencje w kontekście codziennych sytuacji. Ważnym jest, żeby doświadczyło na prostych przykładach jak działa fizyka, której prawa tłumaczą bezpośrednio na sytuacje, jakie mogą je spotkać. Doświadczenie pomaga zarówno oswoić fizykę jak i zrozumieć zasady i przepisy ruchu drogowego.
Ważnym jest doprowadzenie do sytuacji, kiedy przestrzegamy zasad ruchu drogowego nie tylko wtedy, jak jesteśmy obserwowani. To chcemy osiągnąć przez zrozumienie, doświadczenie przyczyn z jakich powstały te zasady.

Oto kilka pomysłów na zajęcia, które wprowadzą je w podstawy fizyki związane z ruchem i bezpieczeństwem ruchu drogowego istotnych dla bezpieczeństwa naszego i naszych dzieci. Każde z tych zajęć MUSZĄ być zajęciami praktycznymi, eksperymentami w pełni angażującymi dzieci do udziału, na przykładach z użyciem niezbędnych materiałów dla zobrazowania teorii.
    • Czym jest energia, jakie są jej postacie, jak można ją rozproszyć, jak zmienić jej postać. Jak wiele tej energii są w stanie pochłonąć hamulce i dlaczego nie więcej; jak wiele energii potrzeba do zmiany kształtu pojazdu, którym się poruszamy i dlaczego tak mało, co zrobić z tą energią żeby nas nie uszkodziła. Doświadczmy skuteczności kasków rowerowych, sprowadźmy czy skuteczne są kaski powypadkowe, co się dzieje z głową przy uderzeniu o ziemię w kasku rowerowym i bez kasku. Zobaczmy jak wybucha poduszka powietrzna, kiedy nas może uratować, a kiedy uszkodzić. Co jeszcze wybucha w czasie wypadku i po co?
      • Czy szyba w oknach domów i mieszkań to taka sama szyba jak w samochodzie? Czy wszystkie szyby w samochodzie są takie same? Chcemy, żeby uczestnicy potłukli różne typy szyb i przeanalizujmy dlaczego tłuką się w tak różny sposób, co to daje i jak czasami sami ograniczamy korzyści płynące z pomysłów na zwiększenie naszego bezpieczeństwa. Chcemy, żeby po zajęciach w każdym samochodzie jakim jeżdżą uczestnicy naszych zajęć były młotki bezpieczeństwa. Żeby uczestnicy umieli ich użyć, żeby wiedzieli, że służą nie tylko do wybijania szyb. Młotki będą wydawane rodzicom po zajęciach.
    • Oświetlenie – dlaczego w jasny dzień przestajemy widzieć szprychy w kole rowerowym jak tylko zaczyna się ono kręcić. Dlaczego będąc w ruchu drogowym jesteśmy trochę jak te szprychy. Co zrobić by to zmienić? Dlaczego musimy być widoczni? Co zrobić, żeby nasze światło rowerowe pokazywało gdzie jesteśmy a nie tylko drogę przed i za nami. Po zajęciach uczestnicy dostają zmodyfikowane przez siebie podstawowe oświetlenie rowerowe.
Wszystko to możemy odkryć i zrozumieć sami jak tylko zrozumiemy po co i DLACZEGO!

Projekt zakłada przeprowadzenie cykli 3 spotkań, poświęconych powyższej tematyce dla 80 grup, po 3 spotkania dla każdej grupy, w sumie 240 spotkań (12 lokalizacji)

Lokalizacja zadania

Lokalizację realizację zadania proponuje się w placówkach oświatowych na terenie powiatów mińskiego i siedleckiego. Ważne aby to były szkoły wiejskie lub szkoły w małych miastach, do których uczęszczają uczniowie z wielu małych okolicznych wsi. Taki dobór placówek pozwoli na wyrównywanie szans dla uczniów małych placówek, które niejednokrotnie nie mogą sobie pozwolić na organizację dodatkowych zajęć, a dzieci zamieszkujące wsie są często również wykluczone komunikacyjne i dojazd do większych ośrodków kultury jest dla  nich często niemożliwy. Zajęcia w szkole, gdzie dojadą szkolnym busem to wyjście naprzeciw temu problemowi. Ponadto zaplecze socjalne  będzie dostosowane do potrzeb zajęć a dzieci będą bezpieczne.
Na podstawie danych statystycznych można dokonać wyboru szkół w miejscowościach do 5 tys. mieszkańców. W przypadku miasteczek do 10 tys. mieszkańców ważnym jest aby z placówki korzystały dzieci z innych małych wsi.  Kierując się powyższym kluczem dokonałam przykładu ewentualnego doboru miejsc.
Podregion warszawski wschodni, siedlecki

podregion warszawski-wschodni:
    1. Szkoła Podstawowa w Kałuszynie - 5.825 mieszkańców (uczęszczają dzieci z Kałuszyna ale również z aż 28 okolicznych wsi
    2. Zespół Szkół w Mrozach - 8. 600 mieszkańców (uczęszczają dzieci z 8 okolicznych wsi)
    3. Szkoła Podstawowa w Jeruzalu - 339
    4. Szkoła Podstawowa w Jakubowie - 5000
    5. Szkoła Podstawowa w Grodzisku gm. Mrozy - 650
    6. Szkoła Podstawowa w Stanisławowie - 6737 (uczęszczają dzieci z 10 wsi)
    7. Szkoła Podstawowa w Szewnicy -  659
    8. Zespół Szkół Specjalnych w Ignacowie - Szkoła Specjalna skupia uczniów z całego powiatu (dane statystyczne dot. ilości mieszkańców będą nieprawdziwe w odniesieniu do reszty  wykazu)
      
podregion siedlecki:
    9. Zespół Szkół  w Bojmiu - 353
  10. Szkoła Podstawowa w Grębkowie - 459
  11. Szkoła Podstawowa w Kotuniu - 8501 ( dzieci z 14 wsi)
  12. Szkoła Podstawowa w Mokobodach  4900

      

Poszczególne elementy kosztów, wskazane przez wnioskodawcę