projekt Nr 282

Skrócony opis

Improwizowane spektakle z cyklu „Hejter, czyli jeden z nas” powstają spontanicznie, na oczach młodej widowni, która uczestniczy w tworzeniu spektaklu nazywając osoby i miejsca akcji. Młodzi ludzie mają szansę typować, kto padnie ofiara hejtu i muszą wskazać hejtera. Po spektaklu odbywa się dyskusja z psychologiem. Młodzież ma szansę podzielić się obserwacjami i podać powody swoich decyzji.

Założenia projektu

Spektakle skierowane są do szkół. Od klasy 6. Szkoły podstawowej do ostatniej klasy szkoły średniej, gdzie do czynienia mamy już z tzw. „młodymi dorosłymi”.
Zjawisko hejtu, wykluczenia, ostracyzmu, szczególnie w mediach społecznościowych jest powszechne i niestety trudne do zauważenia dla rodziców i nauczycieli. Ofiary wstydzą się o tym mówić, a oprawcy (rówieśnicy) nie czują się odpowiedzialni za słowa i za ból, jaki sprawiają swoim zachowaniem.
Nastolatkowie negują świat dorosłych, żyją niemal wyłącznie w grupie rówieśniczej, z której wykluczenie staje się niekiedy prawdziwą tragedią. Ponieważ świat dorosłych jest z gruntu „podejrzany”, to również próby dotarcia z merytorycznym przekazem spotykają się z niechęcią lub są po prostu ignorowane.
Spektakl improwizowany łamie tę barierę. Młodzież może się wypowiedzieć, wybrać miejsce akcji i stworzyć bohaterów historii. Wiedząc, że coś zależy od nich chętniej utożsamiają się z wymyślonymi przez siebie postaciami, inaczej niż w teatrze tradycyjnym przeżywają spotkanie z aktorem, który jakby jest… jednym z nich.
Improwizacja uczy przez zabawę, spektakl ma charakter lekki, czasami komediowy, w którym tylko w paru momentach pojawiają się nuty serio. Umiejętne prowadzenie improwizacji pozwala znaleźć chwilę, gdy nuty serio wybrzmią naprawdę serio, bez ryzyka ośmieszenia lub zlekceważenia. W ten sposób można uciec od dydaktyzmu i pouczania, a młodzież chętnie dzieli się po spektaklu swoimi przemyśleniami. Widzowie i aktorzy czują się bowiem zaangażowani wspólnie w szczere i autentyczne spotkanie wymyślonych postaci na scenie.
Przedstawienie bawiąc uczy i uwrażliwia, a przede wszystkim wciąga młodzież do wspólnego przeżywania improwizowanej historii.

Lokalizacja zadania

Gminne i powiatowe ośrodki kultury i aule szkolne

Poszczególne elementy kosztów, wskazane przez wnioskodawcę